#04 | Zuid-Frankrijk van west naar oost

Route: Marseillan-Plage – Bédoin – Sillans-la-Cascade (Frankrijk)

Ik eindigde de laatste blog met te zeggen dat we ons wel zouden vermaken in Marseillan-Plage en Cap d’Agde. Daar was niets van gelogen, een heerlijke paar dagen waren het.

Het is al fijn om direct aan het strand te staan met de camper maar als het dan ook nog lekker warm is met veel zon, dat is helemaal boffen. Léon en ik houden een sportdag; hij fietst een slordige 60 kilometer rond een binnenmeer (Étang de Thau) en ik loop ietsje minder kilometers hard – naar het centrum van het dorp en over het strand weer terug. Met aardig wat wandelen tussendoor, want wat is het heet. Een verkoelende duik in zee is dan wel een aardige finish. Tijdens het fietsrondje van Léon ben ik met Jens op het strand en dat is natuurlijk altijd een succes. Graven, scheppen, water gieten en schelpen zoeken. Mooie schelpen met een gaatje erin, want ik ben er iets mee van plan. Jens snapt het al snel: “Heeft die een gaatje? Nee! Oh, wat jammer mama!”

Dinoland

Van tevoren zagen we dat in Cap d’Agde een eiland is met een aantal pretparken naast elkaar. Dinoland bijvoorbeeld, met een waterspeeltuin en nog veel meer speelattracties. Het is prima te befietsen vanaf de camping, lezen we ook, dus dat is het plan. En dat klopt, er ligt zelfs een fietspad overal. In Cap d’Agde zelf is het even zoeken omdat er veel werkzaamheden zijn – geen overbodige luxe als je de staat van de gebouwen daar ziet, nogal vergane glorie – maar we komen er zonder problemen. En wat is Dinoland leuk! Ook omdat het erg rustig is wanneer wij er zijn, maar de waterspeeltuin is echt super. Een aantal grote dino’s ‘spugen’ water en er spuit nog meer water overal en nergens vandaan. Je kan zelf schieten met waterstralen en een groot dino-ei op een platform verzamelt water en plenst zijn inhoud zo nu en dan naar beneden: een heerlijk stortbad! Jens vindt het in het begin juist een uitdaging om droog te blijven. Maar wanneer er een groepje iets oudere kinderen losgaat begint hij het ook door te krijgen en loopt hij zeer gefocust steeds hetzelfde rondje door een aantal waterstralen. Heerlijk om hem zo bezig te zien.

Naast de waterspeeltuin vallen ook de luchtkussens, trampolines en het klimparcours in de smaak bij Jens. Er is ontzettend veel te doen; een paradijs voor kinderen. Overal staan picknickbanken, dus de ouders kunnen comfortabel zitten en kijken naar hun kroost.

Direct aan de camping en aan het strand zit een kleine bar/restaurant. Je kunt er ook vanaf het strand komen en vanuit het dorp, en wij hoeven letterlijk maar tien stappen te lopen en we zitten op het terras dat uitkijkt over zee. Bijkomstigheid is wel er vanaf de middag een duidelijke vis- en baklucht naar ons toewaait; daar krijg je vanzelf wel trek van. We sluiten deze dag hier af, en we genieten! De mosselen, de lasagna en de pizza zijn om je vingers bij af te likken en de fijne sfeer doet ook een duit in het zakje van de beleving. Een no-nonsense zaak met vriendelijke bediening en een uitstekende keuken. Wat wil een mens nog meer.

Beachbar
Jens kijkt tegen de zon in. Boos is hij bepaald niet met die lekkere 4 fromage pizza op zijn bord.
De kale berg

Onze volgende bestemming is Bédoin, aan de voet van de Mt. Ventoux. Leon heeft gezien dat het weer de komende dagen heel goed is voor een beklimming van ‘de kale berg’ (de top is volkomen kaal), en wordt helemaal blij bij dat vooruitzicht. We vinden een fijne camping met prachtig uitzicht op de berg: Le Pastory. Voor de rit erheen mijden we de snelwegen en rijden we tussen de étangs en door het regionale Natuurpark de Camargue. Veel rijstvelden, fruitteelt en witte paarden in een groen graslandschap, zo zal ik me de Camargue herinneren. Ik had me er iets wildere natuur bij voorgesteld – wellicht zijn we er niet diep genoeg in gegaan? De bloemen langs de weg lijken in hun beste tijd te zijn; het paars van de klaver, het rood van de klaprozen en het vele geel van bloemen die ik niet thuis kan brengen is prachtig samen. En we zien gelukkig een keer flamingo’s, waar de streek tenslotte toch ook bekend om staat.

Op de camping aan de berg blijken nogal wat oudere Nederlanders te staan, waarvan vele langere tijd; iedereen kent elkaar in de hoek waar wij staan. Jens heeft daardoor snel aanspraak. Dat blonde mannetje op zijn loopfiets valt op en zegt keurig “Ik ben Jens”, als antwoord op welke vraag dan ook. Op de dag dat Léon de Mt. Ventoux bedwingt maak ik een mooie windgong van mijn schelpen uit Marseillan-Plage. Althans, ik vind ‘m mooi, jullie mogen je eigen oordeel vellen. Jens helpt me erbij, kiest de schelpen uit en leent zijn vinger om goede knoopjes te kunnen leggen. Zelf maken we ook nog een fietstocht: een kilometer naar het dorp zonder te hoeven trappen, en diezelfde kilometer weer omhoog waarbij ik bemoedigende woorden krijg van Jens in de trant van “Ik denk dat we er nu bijna zijn hoor mama!” als we nog maar net het dorp hebben verlaten. Het geeft me vleugels!

Waterpret

Het blijft warm de komende dagen dus we willen nu wel eens echt zwemmen. Weer een stukje verder richting Italië kiezen we voor een Flower-camping in Sillans-la-Cascade. Deze heeft een leuk zwembad, waar we de middag van aankomst al in liggen. Het is rustig hier, we kunnen uit bijna alle kampeerplekken kiezen. Dus kiezen we de mooiste; erg groot (180 m2) en dichtbij de speeltuin. Jens kan zijn lol op want er is ook een midgetgolf!

Onderweg hiernaartoe bekijken we het Massif du Luberon, met enorm fotogenieke dorpjes als Oppède le Vieux, Menerbes, Bonnieux en Lourmarin. Vooral Bonnieux vind ik geweldig, de oude huisjes liggen zo mooi opeengepakt tegen de bergen aan en bovenop ligt een vesting waar een kerk fier bovenuit steekt. Wanneer we door het dorp rijden zijn we op 800 meter hoogte en kijken we kilometers ver uit over de omgeving. Gelukkig lukt het hier wel om even te stoppen met de camper en een stukje door het dorp te wandelen. Deze foto’s nam ik er:

Bij Sillans-la-Cascade – de naam zegt het – bevindt zich een waterval. Helaas is om veiligheidsredenen de toegang tot de voet van de waterval afgesloten – er zouden in het verleden nogal eens aarde en stenen naar beneden zijn gevallen. Vanaf de camping fietsen we er anderhalve kilometer bergaf, dus probleemloos, naartoe. Dan is het nog een kleine wandeling over trappen naar beneden tot een uitzichtplateau. De zon laat zich deze dag niet zo veel zien als de afgelopen dagen, maar toch genoeg om de waterval mooi uit te laten komen. Twee stromen water vallen in een poel van prachtig lichtblauwgroen water. Jens ziet voor het eerst een waterval en vindt ‘m ‘gewoon mooi’. Oké jongen, da’s goed genoeg hoor. Hij loopt de trappen energiek weer op en gelukkig is er nog een andere weg terug naar de camping die minder steil is dan de heenweg, zodat ik – met een duwtje in de rug weliswaar – gemakkelijk weer terug kom. Jens springt daarna met papa in het zwembad terwijl ik deze blog schrijf.

Ons verblijf in Frankrijk zit er bijna op, binnenkort zijn we in Italië. Maar niet voordat we op familiebezoek zijn geweest… wordt (uiteraard) vervolgd!

10 comments

  1. Hi globetrotters, erg leuk om jullie reisverhalen te lezen. Veel plezier de komende weken !! Groet Jan PS: leon ik ga er wel van uit dat je de Mont Ventoux tijd van Theo van de Brandt ( 1..20 min ) verbroken hebt🚴😄😡

    Like

  2. Wat een gave reis maken jullie Anke😍 Heerlijk om jullie te volgen met jouw leuke blog…Blijven genieten met z’n 3en🌹 groetjes Karin 🙋

    Like

  3. Hoi anke, wat een leuk verslag heb je weer geschreven! Leuk zeg zo’n Dinopark.
    Jullie genieten wel met z’n drieën als ik het zo lees.
    Groetjes Sonja

    Like

    • Hoi Sonja, dank je wel! Ja, het was echt leuk dat Dinopark. Er was ook nog een mega midgetgolf bij en een dinopark met waarschijnlijk allemaal namaak dino’s, daar moest je apart toegang voor betalen maar het lag naast elkaar. Hoewel Jens erg van midgetgolf houdt was die speeltuin voor hem en ons echt het leukste die warme dag. We genieten heel erg, en morgen gaan we naar Italië!

      Like

  4. Hoi Anke en Leon, genoten van het verslag hier in Canada. Ziet er allemaal super uit. Wij vermaken ons ook prima Veel liefs. Je moeder.

    Like

    • Hoi mam! Leuk dat het ook in Canada gelezen wordt, ik zag het al in m’n statistieken :-). Fijn dat jullie je goed vermaken, groeten en liefs van ons! Ook aan tante Riet en oom Henk! ❤

      Like

  5. Leon deelde zijn link met oud collega’s sindsdien lees ik jullie belevenissen met veel plezier. Veel plezier samen in Italië.
    Groet, Erik

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s