#11 | Paarden op de poesta en kindvriendelijk Boedapest

Route: Kanjiza (Servië) – Zsana (Hongarije) – Boedapest – Bükkszentkereszt – Bekölce

We verlaten Servië en komen Hongarije binnen. Het tiende land in onze reis! Een land dat bekend staat om zijn thermale bronnen en baden – daar pikken we er direct eentje van mee. We belanden op een heerlijke camping midden op de poesta en bezoeken de prachtige hoofdstad Boedapest.

Even terug in de tijd: de maandagochtend waarop we ons Nederlands bezoek terugbrengen naar het vliegveld, krijg ik bij het uitchecken op camping Zasavica een tip mee van eigenaar Jovan. Net over de grens in Hongarije, in het plaatsje Morahalom, zou een geweldige spa zijn. “Het is geweldig, de Hongaren kunnen dat beter dan wij. Het is ook leuk voor kleine kinderen met ondiepe baden en glijbanen”, verzekert Jovan me. Met het succes van het Aquapark in Jagodina nog vers in het geheugen is dit een must-do voor ons. Ik krijg een briefje mee met de naam erop dat ik goed bewaar.

Badderen en glijden

Direct na de grensovergang, die weer gladjes verloopt, kopen we bij een tankstation een snelwegvignet, maar voorlopig zullen we geen snelweg zien. Om naar Morahalom te gaan moeten we het land in en zo bekijken we gelijk het Hongaarse platteland van dichtbij. Het ziet er al iets minder armoedig uit dan in Servië; geen huizen die half af zijn en veel minder Lada’s, Yugo’s en Zastava’s.

We vinden Spa Szent Erszébet (Sint Elisabeth) zonder veel moeite en dichtbij kunnen we de camper gratis parkeren – er is meer dan genoeg plek in de straten. Dit betekent niet dat het een rustige dag is, want eenmaal binnen zien we hoe populair deze spa is. Het is een langgerekt complex met een groot gedeelte buiten en een kleiner gedeelte binnen. Buiten zien we allerlei baden met kleine ligweides ertussen. Mensen liggen te weken in een bad met hetzelfde soort bruine bronwater als wat op de camping in Kanjiza in Servië in het bad zat. Voor de allerkleinsten is er een ondiep bad – waar ouders alleen op de rand mogen zitten – met een hellend vlak dat als glijbaan dienstdoet. Jens is daar in zijn element. Maar het leukst vindt hij toch wel het bad waar af en toe de stroomversnelling aangezet wordt waardoor je in een soort kolkende rivier meegesleurd wordt. Met Léon en met mij is hij in totaal zeker veertig keer rond geweest. Bij dit bad zit ook een grote glijbaan – een brede die lekker hard gaat, de grote broer van die in Kanjiza. Jens vindt het allemaal schitterend, is weer niet te stoppen.

Erszebet rivier
Snelstromende rivier met grote glijbaan
Erszebet kinderbad
Kinderbad met glijbaan

Binnen nemen we ook een kijkje, want vanaf de buitenkant zijn de twee tunnelglijbanen te zien die binnen beginnen. Ze zijn een stuk leuker dan die in Jagodina, dus Léon en ik zijn blij verrast. Onder de glijbaanbuizen zijn weer allerlei baden waar jong en oud terecht kan. Verder is er binnen ook het wellnessgedeelte en ten slotte is er een 25-meter openluchtbad. Uiteraard kun je van alles te eten en te drinken kopen, dus je brengt hier gemakkelijk een dag door.

Een oase op de poesta

Wij rijden na een paar uur echter weer verder, en komen na een uurtje aan op een camping met de veelbelovende naam “Oazis-Tanya” – tanya is Hongaars voor oude boerderij. Dit was vroeger een boerderij midden op de poesta – het uitgestrekte grasland van de Hongaarse Laagvlakte, die in het zuiden en oosten van Hongarije ligt. Tineke en Theo, de Nederlandse uitbaters van deze camping, heten ons van harte welkom. We zien direct dat deze – nummer 28 van de reis – wel eens in de top 3 zal kunnen eindigen van favoriete campings. Het heeft nog het meeste weg van een duingebiedje waar je tussen de bomen her en der een tent of camper ontwaart. Tineke vertelt ons dat dit stuk poesta bijzonder is omdat het glooit; de poesta is doorgaans vlak. Direct buiten de camping heeft ze vier verschillende routes uitgezet die je kunt wandelen of mountainbiken. De eerste avond proberen we gelijk de kortste uit – drie kilometer wandelen lukt prima met Jens op de loopfiets – en dat smaakt naar meer. Het droge grasland wisselt af met bomen en struiken en daartussen lopen verschillende zand- en graswegen. Af en toe zien we in de verte een huis, maar de stilte overheerst. Het zachte avondlicht werpt een mooie gloed over het landschap.

Oazis route rood
Jens zoekt de rode bordjes
Oazis poesta
De poesta in de avondzon
Nederlandse gezelligheid

Een dag eerder dan wij is een ander Nederlands stel met een klein kindje op Oazis-Tanya aangekomen: Carlijn, Daan en kleine Jonas van 15 maanden. Jens is al gauw kind aan huis bij hun, vindt het leuk om grote broer van Jonas te spelen en te kijken hoe papa Daan allerlei klusjes doet. Het is gezellig om voor de verandering eens ‘soortgenoten’ te ontmoeten i.p.v. de oudere camperaars die we altijd zien. De mama’s en de papa’s kunnen het goed met elkaar vinden. We blijken een aantal typische overeenkomsten te hebben: de soort camper is hetzelfde, maar ook de datum van vertrek uit Nederland en onze woonplaats. We blijken elkaar op een dag na gemist te hebben op de camping bij Vranje in het zuiden van Servië.

Oazis badje
Jonas heeft een goed gevuld bad!
Oazis boekje lezen
Boekje lezen op schoot bij Daan en Carlijn

We hebben een paar gezellige dagen op deze camping en plonsen een middag heerlijk in het met zonne-energie verwarmde zwembad. Warm is het nog steeds, maar we hebben het niet meer zo heet als in Servië. Ook valt er ‘s nachts een paar keer regen, wat lang geleden is voor ons.

Léon maakt met de mountainbike een combinatie van een paar routes over de poesta, waar hij ergens in de verte een das ziet wegschieten. Ik ren de route van bijna vier kilometer die voornamelijk door het bos gaat. Nog net zie ik een paar wilde zwijnen weg rennen op een voederplaats.

Oazis plons
Plonsen in het verwarmde bad

Boedapest is onze volgende bestemming en ook die van Carlijn en Daan. We spreken af om op dezelfde stadscamping te gaan staan zodat we elkaar daar nog even zien. Nadat we hen uitgezwaaid hebben verwacht ik dat Jens weer wat meer bij ons zal rondhangen, maar hij heeft snel een nieuwe vriend – of beter gezegd, vriendin! Het is Tineke zelf die de eer te beurt valt, maar dat is ook geen wonder aangezien ze erg leuk met Jens omgaat. Die avond eten we op de camping mee – Tineke kookt alle weekdagen voor de gasten en je kunt inschrijven als je mee wil eten – en Jens houdt haar en onze campingbuurvrouw Janny gezelschap in de keuken. Ook vindt hij daar een kist vol met speelgoed, dus daar is hij wel even zoet mee. Hij mag de bel luiden ten teken dat we aan tafel kunnen. Met z’n negenen genieten we van een Hongaarse maaltijdsoep en wanneer het tijd is voor het toetje gaat Jens rond met de mand met ijsjes. Het is een leuke afsluiter van onze dagen hier.

De paarden stelen de show

Onderweg naar Boedapest doen we wat Tineke ons aanraadt; we gaan naar een paardenshow op de Bugac Puszta. Hier begint elke dag om 11.00 uur een programma dat ongeveer 2 uur duurt, waarvan de paardenshow het laatste deel is. We kopen kaartjes bij de oude herberg en stappen samen met nog zo’n 20 anderen op de wagens die ons met twee paardenkrachten een stukje over de poesta vervoeren. We rijden langs een aantal boerengebouwtjes uit de tijd dat er nog schaapherders over de poesta zwierven met hun kuddes. Aangekomen bij een klein museum over deze tijd fladderen stemmige fluittonen ons tegemoet; een besnorde oude herder begroet de groep met karakteristieke muziek. Hij legt ook een heleboel uit – helaas alleen in het Hongaars waardoor dit volledig langs ons heen gaat. Maar het museum is interessant en beeldend met diverse artefacten uit de tijd van de schaapherders.

Bugac 2pk
Het tweespan rijdt ons de poesta op
Bugac herder
Een oude schaapsherder met zijn fluit

Nadat we nog een aantal inheemse Hongaarse dieren bewonderd hebben – het wolvarken, racka schapen en Hongaarse grijze runderen – is het tijd voor de show. Een half uur lang krijgen we een demonstratie van vijf ruiters met hun viervoeters. We zien hoe de paarden op commando snel kunnen liggen om te schuilen voor de vijand. De ruiters laten hun zweep veelvuldig knallen – gelukkig alleen in de lucht – en doen al galopperend wedstrijdjes onderling. Af en toe is het tijd voor een geintje; een zittend paard wordt als stoel bij een tafel gebruikt. De meeste indruk maakt het vijfspan waarbij de ruiter niet op een paard zit maar op de achterwerken van de twee achterste paarden staat – elk been op een paard. Dat is in volle galop een wonderbaarlijk gezicht en razend knap.

Bugac ruiter
De ruiter knalt zijn zweep
Bugac paard ligt
Commando lig!
Bugac galop
Bovenop twee paarden in volle galop

Het geheel wordt aan elkaar gepraat door een zoetgevooisde Hongaarse die naast Hongaars aandoenlijk maar moeilijk verstaanbaar Duits spreekt. De uitleg gaat daarom grotendeels aan ons voorbij; niettemin is het een prachtig gezicht en vervelen we ons geen moment. We vinden deze culturele excursie zeer de moeite waard. Paard en wagen brengen ons weer terug bij de oude herberg, waar we in het restaurant heerlijke kipgerechten als lunch bestellen. Nu op naar de hoofdstad!

Hallo op Camping Haller

Boedapest is de eerste hoofdstad in de reis waar we ook echt gaan verblijven – San Marino niet meegerekend. De stad heeft maar liefst drie campings, waarvan er eentje op fietsafstand van het centrum zit. Dat is wel wat voor ons. Tineke overtuigde ons ervan dat het een prima camping is; ik was bang dat het gezien de locatie overvol zou zitten met jongeren – tsja, ik word ook wat ouder. Moeiteloos rijden we naar de Haller Camping toe, wat ik voor een stadscamping al een groot pluspunt vind. En inderdaad blijkt het een goede keus te zijn voor ons bezoek aan Boedapest. Bij de ingang is een veld waar wel wat jongeren met tentjes staan, maar er is ook een groot tweede veld, dat weliswaar geen schaduw heeft, maar volledig het domein is van de caravans en de campers. We ontdekken de camper van Carlijn en Daan al snel en kletsen een beetje bij wanneer ze ’s avonds uit de stad terugkomen. Door hun goede verhalen en voornemen om morgen weer de stad in te gaan worden we steeds enthousiaster om Boedapest te ontdekken. We spreken af om de volgende dag in ieder geval iets met z’n zessen te doen.

Boeda en Pest in Boedapest

Rond 10 uur vertrekken we op de fiets naar het centrum. We zullen contact houden met Daan en Carlijn – leve de kosteloze dataroaming – en gaan proberen elkaar in de middag ergens tegen te komen.

Boedapest bestaat uit twee delen aan weerskanten van de Donau: Boeda en Pest. Wij bevinden ons in Pest en fietsen naar de rivier. Daar ontdekt Jens direct een mooie grote speeltuin, wat een prima punt is om te pauzeren. Het is een populaire plek aan de drukte te zien en heel modern, ook voor Nederlandse maatstaven. Jens heeft nauwelijks tijd om fruit te eten, is direct weer verdwenen om te spelen.

BP speeltuin1
De eerste speeltuin van de dag

Na een stukje rijden over het fietspad langs de Donau steken we de rivier over via de Vrijheidsbrug, ook wel de Groene Brug genaamd. We zijn nu al onder de indruk van de statige gebouwen aan het water en deze prachtige groene brug. Voetgangers en fietsers zijn gescheiden van de auto’s, dus we kunnen rustig stoppen om rond te kijken. De citadel van Boeda met het Vrijheidsbeeld bovenop de Gellértberg komen steeds dichterbij.

BP fietsen Donau
Fietsen langs de Donau, de Groene Brug en de Gellértberg tegemoet
BP brug doorkijk
Het Vrijheidsbeeld gezien door de Groene Brug

Aan de overkant zetten we de fietsen op slot en beginnen we aan de klim door het park naar boven. Een tweede prachtige speeltuin ontgaat Jens niet en het kost heel wat tranen voor hij ermee instemt dat we er op de terugweg langs zullen gaan. We komen zonder veel moeite boven – Jens loopt voor ons uit de trappen op. Het Vrijheidsbeeld – een vrouw van 14 meter lang die een palmtak hoog voor zich uit draagt – is van zo dichtbij mooi om te zien, maar mooier nog vinden we het uitzicht over Boedapest en de bruggen die de stad rijk is. Dat vinden veel andere toeristen waarschijnlijk ook; de drukte zorgt ervoor dat we snel weer naar beneden lopen. De beloofde speeltuin is een ander druk punt – in het overigens mooie park – maar van deze drukte word ik blij. Heel veel kinderen leven zich hier uit op de zes leuke glijbanen die naast elkaar op een helling liggen. Op verschillende manieren klim je terug naar boven en Jens test ze allemaal uit.

BP Vrijheidsbeeld
Het Vrijheidsbeeld, geflankeerd door twee beelden die vooruitgang en vernietiging voorstellen
BP berg uitzicht
Uitzicht op de stad en de Groene Brug
BP glijbanen
De glijbanenspeeltuin in het park
Speeltuinenwalhalla

We blijven aan de Boeda-kant van de Donau fietsen en rijden door tot de brug die met het eiland Margitsziget verbonden is. Sziget betekent eenvoudigweg eiland, maar dit is niet het eiland van het gelijknamige festival – dat ligt een brug verder. Een brug te ver voor ons, wij steken de rivier over en zijn weer terug in Pest. Hier ligt het sierlijke Parlementsgebouw van Hongarije. Prachtig wit met paarse koepels en veel spitse torens. Van de overkant was het al een fraai gezicht maar ook van dichtbij is het een lust voor het oog. We fietsen door, maar niet veel verder, want alweer ontdekken we een geweldige speeltuin. In het Olimpia Park deze keer, waar ook fonteintjes uit de grond spuiten. Carlijn had ons al iets verteld over fonteinen in de stad waardoor we een handdoek en droge kleren voor Jens hebben meegenomen. Hij kan hier dus lekker zijn gang gaan en is al snel drijfnat. In dit park eert Hongarije haar Olympische en Paralympische deelnemers. Bij de constructie hanteerde men blijkbaar het motto ‘de jeugd heeft de (sportieve) toekomst’; het is een klein maar fijn omheind recreatieparkje met speeltuin, fonteintjes en picknickveld.

BP Parlement
Het Hongaarse parlementsgebouw gezien vanuit Boeda
BP olimpia park
Het Olimpia Park met fijne fonteinen

Het app-contact met Daan en Carlijn is niet tevergeefs geweest; als we in het Vrijheidspark iets te eten bestellen op een terras komen zij daar ook heen fietsen. We drinken gezellig samen wat terwijl Jens en Jonas ook weer blij zijn om elkaar te zien. We laten ze nog even hun gang gaan in de – jawel – speeltuin die dit park rijk is. Alle speeltuinen die we zagen hebben veel zand als ondergrond, waardoor kinderen er lekker op blote voeten kunnen lopen en ook kunnen spelen in het zand. Ideaal!

BP speeltuin2
Spelen met zand en papa Daan
BP basiliek
De moeders bij de St. Stefanbasiliek

We sluiten de dag gezamenlijk af met een heerlijke Mexicaanse maaltijd op het terras van restaurant Mezcal en op de camping drinken we samen nog wat. Onze mening over Boedapest is zeer positief: prachtig centrum, vol met historie en statige gebouwen, kindvriendelijk met zoveel mooie speeltuinen en fietsvriendelijk met verschillende fietspaden.

BP samen eten
Gezellig samen Mexicaans eten
Ieder ons weegs

Carlijn en Daan vertrekken de volgende dag uit Boedapest, en ook voor ons is het tijd om verder te gaan. Wij hebben nog een paar weken langer de tijd en kunnen daarom een langere weg terug naar huis nemen. Het was ontzettend gezellig om een tijdje met dit lieve gezin op te trekken en wie weet, zien we elkaar weer eens in Amsterdam!

Van Boedapest rijden we oostwaarts naar de plaats Eger. Bekend van de wijn, maar het is ook een mooie barokstad. De basiliek spant de kroon; wat een geweldig geel gebouw.

Eger basiliek
De grote basiliek van Eger
Eger plein
Standbeeld van Dobo Istvan die in Eger 40 dagen standhield tegen de Turken

We eten hier een ontzettend lekker ijsje – op dat gebied schijnen de Hongaren niet onder te doen voor de Italianen. Via het Bükk Nationaal Park willen we langzaam op weg naar Slowakije. Bükk is Hongaars voor beuk; dit is een park dat vol staat met loofbossen en waarschijnlijk veel beuken. Dat is om doorheen te rijden snel eentonig, maar wandelen kan hier uitstekend op de vele uitgezette wandelroutes.

Luidruchtige oudjaarsdag

We hebben een rustieke boscamping op het oog midden in het park – wel wat basic qua faciliteiten, maar dat kunnen we wel aan. Wanneer we er een plekje hebben gevonden blijkt al snel dat hier van rust geen sprake is. Men werkt hard aan de wederopbouw van de camping na enorme sneeuwval in april die veel trekkershutten vernield heeft. Ook is er een agressief blaffende hond die pas ophoudt met lawaai maken als de nacht gevallen is.

De volgende dag ben ik jarig – dit had ik niet exact in gedachten voor mijn verjaardag. Nadat ik verrast ben met ballonnen aan het plafond van de camper, een prachtige tekening en lieve leuke cadeautjes van Jens en Léon, pakken we de boel in en rijden we het Bükk N.P. uit.

Jarig ballonnen
Ballonnen in de camper
Jarig Bükk
Cadeautjes uitpakken!
Bükk NP
Ochtendpauze in Bükk Nationaal Park

We hebben weer een camping met Nederlandse eigenaren uitgekozen: Panzio-Kemping Bekölce in de plaats Bekölce, ten westen van het Bükk N.P.. Anita en Nico zitten hier alweer negen jaar en hebben er een knusse plek van gemaakt. Het bestaat uit een pension (panzio) met een grote tuin die als camping dienstdoet. Ook hebben ze paardenstallen en kun je hier paardrijden. Er is een zwembadje, maar helaas geen andere mensen met kinderen. Naast ons staat alleen één andere camper van een ouder Nederlands stel. We vervolgen mijn verjaardag met een lekkere ‘ijstaart’, mét kaarsjes, en een mooi vuurtje in de vuurplaats bij onze plek. Anita koopt heel lief marshmallows voor ons, die we lekker opwarmen in het vuur. Jens vindt het geweldig, rent rondjes om het vuur en snoept wel vijf van die dingen op

Jarig ijstaart
Mijn ijstaart met twee kaarsjes… 🙂
Jarig vuurtje
Vuurtje stoken, marshmallows… ’t was een fijne verjaardag!

Anita heeft nog een verrassing voor Jens in petto: ze haalt een opblaasbadje van zolder dat Nico oppompt en dat we mogen vullen met de grote tuinslang. Terwijl Léon op zijn racefiets een rondje door de heuvels in de omgeving rijdt vermaakt Jens zich in het badje. Ik ben benieuwd hoe de omgeving eruitziet op mijn hardloopschoenen.

Hongarije bevalt ons tot nu toe heel goed. De natuur is mooi en afwisselend en we hopen nog een keer van een typisch Hongaarse spa te gaan genieten voor we naar Slowakije gaan.

4 comments

  1. Het wordt eentonig Anke, maar wat weer een mooi verslag! En dat Boedapest zo prachtig is, heb ik nooit beseft. Wat speeltuinen betreft is het dus ook een voorbeeld voor de EU!
    Heel veel groeten en liefs!

    Like

    • Dank je wel mam! Inderdaad, een uitstekend voorbeeld als EU-land, wat de speeltuinen betreft. En ook het OV is hier goed geregeld, maar daar hebben we natuurlijk geen gebruik van hoeven maken.

      Like

  2. Hallo Anke ,Leon en Jenss

    Wat een geweldige reportage van jullie reis en wat fijn dat het allemaal zo goed gaat ,zonder pech of ongemak.

    Leuk dat jullie steeds gezellige mensen ontmoeten .Even Nederlands praten is dan ook weer wel leuk.

    Wij zijn ,lang geleden , ook in Boedapest geweest met een rondreis en we herkenden verschillende mooie gebouwen zoals de Gele Baseliek , de Stefansbaseliek

    en het Hongaarse Parlementsgebouw. Wij hebben toen een prachtige reis gehad en zijn ook in verschillende landen geweest.

    Nog gefeliciteerd met je verjaardag. Geniet van de laatste weken van de vakantie en we reizen weer graag mee op de terugreis naar huis.

    Lieve groeten ,Tante riet en Oom Joop.

    Like

    • Hoi tante Riet en oom Joop,
      Dank je wel voor jullie lieve reactie weer! Wat leuk dat jullie lang geleden ook al in deze mooie stad en dus nog meer landen zijn geweest.
      Enig ongemak is er ook wel hoor, maar ik vind dat het meestal niet waard om over te schrijven. Gisternacht hebben we bijvoorbeeld wakker gelegen omdat 8 Hongaren hier een vrijgezellenavond vierden. Die ging de hele nacht door :-(.
      Ik schrijf graag weer verder, dus reis lekker mee!
      Liefs van ons.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s