Familieleven aan de Italiaanse kust

(Dit verhaal is oorspronkelijk als gastblog gepubliceerd op de hardloop-reisblog Girls Run The World)

Tijdens een camperreis door Europa van ruim drie maanden zijn we na een paar weken in Frankrijk net Italië binnengekomen. Om in beweging te blijven trek ik wekelijks de hardloopschoenen aan. Telkens is het weer een leuke uitdaging om een route te zoeken die lekker loopt en enigszins interessant is.

Een Ligurische zondagmiddag

Het plaatsje Vallecrosia, waar we de camper hebben neergezet, ligt direct aan zee. De boulevard stelt hier niet zoveel voor maar wordt levendiger richting het drie kilometer verderop gelegen plaatsje Bordighera, met als kers op de taart het kleine kerkje Sant ‘Ampelio. De vriendelijke receptioniste van de camping wijst me erop als ik vraag naar bezienswaardigheden in de directe omgeving. “It’s amazing!” zegt ze, vrij overtuigend. Prima, dat is mijn doel voor vandaag.

IMG_3188

In Frankrijk hadden we warm weer en was hardlopen best afzien. Ook vandaag is een hete dag; het is zwaar, maar toch voelt het goed om in beweging te zijn. En er is genoeg afleiding want ik kijk mijn ogen uit; complete Italiaanse families – van baby’s tot oude opa’s en oma’s – besteden deze lome zondagmiddag aan het strand. Iedereen is stijlvol gekleed; ik zie jongetjes met overhemdjes aan en zelfs een oude dame steunend op een rollator met een kek hoedje en een prachtige rok.

Halverwege drinkt een hond grote slokken water bij een kraantje. Ik wacht netjes tot hij zijn dorst gelest heeft, waarna mijn hoofd onder de waterstraal gaat. Deze verfrissing komt als geroepen.

Kerk op de kaap

Na nog wat fietsende kinderen, schuifelende oma’s en uitgelaten mannen met vlaggen van Juventus omzeild te hebben – de club blijkt vandaag landskampioen te zijn geworden – bereik ik de Chiesa Sant’ Ampelio. De receptioniste heeft niet overdreven. Het kerkje staat op een kleine kaap hoog boven de zee. Het is stoer en schattig tegelijk met zijn strakke vormen, lichtgekleurde muren en het venster in de vorm van een klaverblad.

IMG_3189

In de verwachting dat de kerk me wat verkoeling zal bieden ga ik naar binnen – helaas, het is binnen bijna net zo warm als buiten. De ongepolijste muren springen in het oog, net als de glazen platen op de grond waardoor de fundamenten te zien zijn. Ik kijk over de muur naast de kerk naar beneden en zie mensen luieren in de zon. Hoe verleidelijk ook, zover is het voor mij nog niet.

Onthaald als een winnaar

In een rustig tempo begin ik aan de terugweg. Een koele zeewind blaast me aangenaam in het gezicht en ik drink weer wat bij hetzelfde kraantje. Tijdens de laatste meters op het kiezelstrand bij de camping loopt mijn zoon me enthousiast tegemoet. Hij begroet me alsof ik zojuist een wedstrijd gewonnen heb. Ik ben weliswaar geen overwinning, maar wel een ervaring rijker. Een kijkje in het Italiaanse lokale leven, een snuifje cultuur en hardlopen tegelijk; wat wil een sportieve reiziger nog meer? Met een frisse duik in zee sluit ik mijn hardlooprondje van zes kilometer af.

IMG_1259

Wil je meer inspirerende hardloopverhalen lezen vanuit alle hoeken van de wereld? Volg Marjolein, Eleni, Esmar en Femke op Girls Run The World!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s