#15 | 9019 kilometers en 14 landen in 99 dagen

Route: Dolní Lánov (Tsjechië) – Bolków (Polen) – Ketzin (Duitsland) – Schöppingen – Amsterdam (Nederland)

We trekken van Tsjechië naar Polen en belanden in onze laatste week van de grote camperreis. Maar voor we de grens oversteken bezoeken we een prachtig gebied met reusachtige rotsen.

Tijdens de scenic flight (waarover ik schreef in blog #14) waren we er al overheen gevlogen: de Adrspach rotsen. Net ten oosten van het Reuzengebergte ligt dit eeuwenoude gebied, dat tot 1824 wel bezocht werd, maar toch nog vrij onbekend was. In dat jaar verdwenen door een grote brand bijna alle bossen tussen de rotsen en werd het gebied een stuk toegankelijker.

Adr bos begin
We lopen het rotsgebied binnen

Adr totaalbeeld
Een prachtig wandelgebied

Adr smal JL
Soms wordt het heel smal!

De burgemeester en zijn vrouw

Tegenwoordig wordt dit bijzondere gebied druk bezocht. Wanneer we – na een enorme omweg vanwege werkzaamheden – arriveren bij het grote parkeerterrein, wuift een medewerkster ons direct weg. Ze zegt dat we vier kilometer verderop wel kunnen parkeren. Dat is niet helemaal wat we in gedachten hadden. Het is inderdaad druk en het terrein ziet er vol uit, maar het is een komen en gaan van auto’s dus zou er niet binnenkort een plaatsje vrijkomen? Aldus protesteren we lichtelijk; ze gaat met haar collega’s praten. En ja, dan blijkt er toch een plek vrij te zijn. Voor we ons in het toeristengeweld storten lunchen we rustig in de camper.

Met gevulde magen lopen we de weg over, de meute achterna. Bij de ingang kopen we kaartjes voor Léon en mij – kinderen tot 6 jaar gaan gratis naar binnen – en lopen het park in. Direct valt al op hoe bijzonder deze rotsen gevormd zijn. De meeste zijn smalle hoge pilaren – we lopen door een stenen woud. Als we onze fantasie de vrije loop laten, zijn er heel wat vormen in te ontdekken. Sommige rotsformaties hebben dan ook namen gekregen zoals ‘de geliefden’, ‘burgemeester en burgemeesteres’ en ‘de tand’. Tussen al deze stenen gevaarten groeien veel bomen en groene struiken waardoor het een prachtig afwisselend gebied is om doorheen te wandelen.

Adr kus
‘De geliefden’

Adr burgemeesters
‘Burgemeester en burgemeesteres’

Adr hoogte groen
En wat zullen we hier eens van maken?
De rondwandeling is 3,5 kilometer lang en voert van begin tot eind over natuurlijk ogende zandpaden die soms onderbroken worden door boardwalks, iets hoger gelegen paden van planken. Lange smalle trappen brengen ons regelmatig wat hoger in het gebied, wat mooie uitzichten oplevert. Aan het eind van de route verandert het wandelpad in een smalle spleet van zo’n 50 centimeter die tussen twee enorme rotsblokken doorvoert. Gelukkig is er halverwege een mogelijkheid om de route in te korten voor wie het nodig heeft.

Adr Jens boardwalk
Jens op een boardwalk

Adr smal ver
De rotsspleet van soms maar 50 centimeter breed

“Dat is even leuk hè?”

Jens heeft er geen behoefte aan om af te snijden; hij vindt het maar wat leuk (zegt meermaals “Nou, dat is even leuk hè?”) en loopt voor ons uit de trappen op. Niet af, helaas voor hem, want dan willen papa of mama voorop lopen. Met de drukte valt het ontzettend mee; op sommige plekken is het wat drukker maar af en toe lopen we zelfs  helemaal alleen. Vervelend druk is het nooit.

Adr trap op
Joepie, weer een trap op

Adr trap af
Rustig aan naar beneden, de mensen wachten maar even…

Wie lust er een suikerspin?

Na dit geweldige intermezzo rijden we naar Polen. We besteden onze laatste Tsjechische kronen aan boodschappen vlak voor de grens. Het landschap verandert niet echt, dat blijft mooi glooiende landbouwgrond waar we over smalle weggetjes tussendoor rijden.

Bij de plaats Bolków ligt onze enige camping in Polen: Pod Lasem (“Bij het bos”). Deze wordt gerund door Robert, een Poolse man die met zijn gezin in een mooi huis op een stuk grond midden op de camping woont. Hij heeft 20 jaar in Nederland gewoond en spreekt prima Nederlands. Als we de receptie binnengaan zegt hij tegen Jens: “Kijk eens wat ik voor jou heb?” Ik verwacht van alles, maar niet een suikerspinmachine. En toch staat die daar te stralen in de hoek! Robert zet ‘m al snel aan en maakt voor Jens de eerste suikerspin van zijn leven. Even wennen aan het gekke goedje is het wel, maar dan ook héél even…

Pod Lasem plek
Onze plek op camping Pod Lasem – achter de bomen links ligt het zwembad
Baden in het zweet en het zwembad

De camping is opgedeeld in drie delen; twee delen op open vlaktes zonder schaduw, en een deel op een door bomen beschutte plek. Wij kiezen voor het derde veld, dat weliswaar geen schaduw heeft maar wel veel ruimte, een mooi zwembad en een schuur waar een vloerkleed en kinderspeelgoed ligt. Jens zit er meerdere keren lekker te spelen – ook met zijn eigen auto’s – even weg uit de warme zon. Die hebben we volop, dus ook het zwembad is populair.

Pod Lasem zwembad
Heerlijk badje! Achter ons staat de speelschuur
De twee hele dagen die we hier zitten brengen we vooral door met spelen, voetballen en zwemmen. We bezoeken op de fiets het plaatsje Bolków, dat volgens de campingwebsite “een schilderachtige plaats” zou moeten zijn; een “authentiek dorp met een historisch centrum.” We hebben intussen een flink aantal schilderachtige plaatsjes gezien op onze reis, maar Bolków is er daar toch echt niet één van. Helaas. Het oude kasteel ziet er vanuit het dorp intrigerend uit, maar de weg is zo steil – en het weer zo warm – dat we er niet aan beginnen. Liever gaan we terug naar de fijne camping en het zwembad.

Pod Lasem voetbal
Kan mama een beetje keepen?
Duitsland, het laatste land

Na drie dagen in Polen – ons 13e land op de reis – is Duitsland aan de beurt. Hier hebben we twee campings geboekt waar we allebei twee nachten blijven. De eerste bevindt zich in Ketzin, in het merengebied bij Potsdam en de rivier de Havel. De camping heet – en ligt – “An der Havel”, en al is ‘ie niet super sfeervol met alle vaste plaatsen en keurig naast elkaar gelegen trekkersplaatsen, de waterrijke omgeving is dat zeker wel. Léon fietst een deel van de Havel Radweg, een lang fietspad van de oorsprong van de Havel naar het punt waar hij in de Elbe stroomt. Vlak naast de camping is een Strandbad – een zandstrand aan de rivier – maar helaas nodigt het weer niet uit tot zwemmen.

Havel Strandbad
Het Havel Strandbad op de avond van aankomst
De speeltuin op een paar honderd meter van de camping weet ons wel te bekoren en we gaan er op de fiets naartoe. Alle drie op onze eigen fiets – Jens rijdt voor het eerst op de openbare weg! Ik loop hier mijn laatste rondjes hard en we gaan voor het laatst uit eten. “An der Fähre” is een knus restaurant met groot terras aan de Havel waar – de naam zegt het al – een veerpontje op en neer vaart.

Havel fietsen
Voor het eerst samen fietsen

Havel an der Fähre
Samen toetje eten bij restaurant “An der Fähre”
Onze allerlaatste camping ligt in Münsterland bij de plaats Schöppingen, op 40 kilometer van Enschede. Ferienhof Wenker heeft een heel kleine camping, met vakantiewoningen in de oude boerderij, op een stuk eigen grond tussen de weilanden. Voor kinderen is het hier geweldig; ze hoeven zich niet te vervelen met skelters in alle soorten en maten, kleine tractors en fietsjes, een zandbak, klimtoestel en trampoline. Daarnaast blijft er nog veel gras over om te rennen en spelen. Er zijn twee Duitse gezinnen met jonge kinderen die zich hier net als Jens goed vermaken. Voor ons is het een fijne laatste plek. Rustig en vredig, en we hebben goed weer. We maken samen een mooie fietstocht door de landelijke omgeving, wat prima gaat omdat het hier nagenoeg vlak is.

Wenker skelter plek
Met de skelter in onze eigen campingtuin

Wenker tractors
Spelen kan hier goed!

Wenker tractor uitzicht
De favoriet van Jens. Achter hem de trampoline en het uitzicht op de velden

De camper ruikt de stal

En nu is de reis na dik drie maanden bijna voorbij. Morgen rijden we nog 200 kilometer en dan zijn we thuis in Amsterdam. Het was een geweldige ervaring en een prachtige reis, alles wat we ervan gehoopt hadden, en meer! Een kleine samenvatting in cijfers:

99 dagen
14 landen
9019 kilometers
40 campings en 1 domaine
Kaart Europa
De ‘cirkel’ is bijna rond
Dank je wel!

We willen iedereen die met ons meegeleefd en –gelezen heeft bedanken, dat was ontzettend leuk!

Na deze reis houden de verhalen niet op, want ik ben van plan om regelmatig nieuwe artikelen te schrijven. Houd deze website dus in de gaten, schrijf je in voor updates per mail, of like mijn Facebookpagina.

Tot binnenkort!

6 comments

  1. Anke, ik heb met veel plezier je blogs gelezen. Wat gaat de tijd toch snel, zijn de drie maanden alweer voorbij.
    Alvast welkom thuis en tot gauw!

    Like

  2. Helaas jullie vakantie zit er op.
    Ik vond het leuk om jullie belevenissen op afstand te volgen. Heeft mijn vuurtje voor camperreis verder opgestookt.
    Dank voor het delen, geniet verder van onze hollandse zomer.
    Groet, erik

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s